Na današnji dan 1980. godine u Šćećinu su komunističke vlasti potpisale prvi sporazum s radnicima čime je okončan dvomjeseccni talas radničkog bunta i štrajkova koji su zahvatili prije svega brodogradilišta u Gdanjsku, Gdinji i Šćećinu.

Štrajkovima su se tog ljeta rodili prvi nezavisni sindikati iza gvozdene zavjese. Prvi, i za radnike ključni, bio je zahtjev da se radnicima u Poljskoj dozvoli do tada neviđena stvar u komunističkoj Istočnoj Evropi – da osnuju slobodne sindikate, potpuno nezavisne od volje vlasti, a koji bi branili njihova prava. Među 21 zahtjevom štrajkačkog komiteta u brodogradilištu u Gdanjsku na čelu sa električarom, a kasnije legendarnim vođom Solidarnosti Lehom Valensom, kao i u 36 zahtjeva radnika u Šćećinu našao se i zahtjev da vlasti oslobode političke zatvorenike, za šta su takođe radnici uspjeli da se izbore.

Svečani kongres na 30. rođendan Solidarnosti, koja je krčila put promjeni režima i vraćanju demokratije u bivše sovjetske satelite u "jesen naroda" 1989. godine, održava se danas u napetoj atmosferi.

Današnje rukovodstvo Solidarnosti optužuje poljske elite, iako su sada na vlasti upravo ljudi oko stare Solidarnosti, da sa slobodom u Poljsku prije 20 godina nije stigla socijalna pravda i da se ponovo gaze radnička prava u ime tržišne privrede.

Kongres bojkotuje i simbol Solidarnosti, kasnije prvi poljski predsjednik bez komunisticcke partijske knjižice Leh Valensa, koji sadašnje rukovodstvo Solidarnosti na čelu sa Janušom Šnajdekom optužuje da je iznevjerilo i ispolitizovalo sindikat.

Poslije lavine kritika zbog nedolaska na godišnjicu u Gdinju Valensa je na Fejsbuku odgovorio da se suviše umorio služeći otadžbini 30 godina i da zbog narušenog zdravlja ima pravo na sveti mir.

Sinoć je Valensa ipak sa premijerom Donaldom Tuskom položio vijenac pred spomenik palim radnicima brodogradilišta u Gdanjsku i bio na koncertu na kome je premijerno izvedena simfonija Vivo XXX komponovana specijalno za 30. godišnjicu Solidarnosti.