Žabljak
Pretežno oblačno
7.3 °C
Pljevlja
Umjereno oblačno
9.3 °C
Herceg Novi
Umjereno oblačno
17.6 °C
Nikšić
Pretežno oblačno
10.6 °C
Cetinje
Umjereno oblačno
10.9 °C
Bar
Pretežno vedro
18.0 °C
Podgorica
Pretežno oblačno
13.7 °C
Ulcinj
Pretežno vedro
13.2 °C
Kolašin
Pretežno oblačno
9.1 °C

Izoštreno

HEJSEL, BARI 29. 05. 2013. 15:53   >>  15:53 3

HEJSEL, BARI

N.Šofranac: Finala za sjećanje

Srijeda 29. maj, koliko sjećanja. Dva puta uzastopno donijela je finala koja se ne mogu zaboraviti, 1985. Hejsel i 1991. Bari, a ovo je tek treća srijeda od tada (1996., 2002., 2013).

Tog 29. maja 1985. na Hejselu u Briselu igralo se pravo finale decenije, Liverpul sa četiri titule u proteklih osam godina opasno se približavao Realu, koji ima šest, i konačno sreo s ekipom koja je smatrana već tri godine apsolutno najjačom na svijetu - Juventusom.

Poraz od Hamburga u finalu 1983. i titula Lidholmove Rome šokirali su Juve te godine, ali tim snova (Platini, Bonjek, Rosi, Tardeli, Vinjola, Sirea, Đentile, Kabrini, Bonini), 1984. osvaja Skudeto, Kup Italije i Kup Kupova, a četiri mjeseca prije Hejsela deklasirali su baš Liverpul u Super Kupu Evrope. Sve je bilo spremno za Gren slem i prvu titulu prvaka Evrope.

Navijači su pohrlili ka Belgiji, nije im smetalo mnogo ni što je Skudeto zapanjujuće otišao u Veronu, ekipi Elkjera, Fane, Galderizija, Brigela i maga Banjolija, ali Trapatoni i Platini su živjeli za Hejsel. Nijesu ni slutili da će to postati stadion smrti.

Tačno godinu ranije, 30. maja 1984. u Rimu, Roma je ispustila svoju šansu vijeka i na penale predala titulu Liverpulu. Osmogodišnji dječak iza gola, kojem je Grobelar srušio svijet, bio je Francesko Toti, a kapiten Di Bartolomej izvršio je samoubistvo istog datuma 1994., tačno deset godina poslije. Vatreni navijači Rome svetili su se po gradu masakrirajući Engleze, koji su u tajnosti spremali osvetu baš na Hejselu. Policija je bila nepripremljena, ta ograda se dugo ljuljala, a kada je srušena nastao je stampedo, horor, 39 mrtvih Italijana, filmovi su pravljeni o toj tragediji.

Zbog toga je pala belgijska Vlada, hiljade ljudi ušlo je bez karte, Englezi pet godina udaljeni iz Evrope, Liverpul osam, unazađeni, kad se vratio dobijali su ga Đenova i Kremoneze, ubjedljivo, Kalćo je skroz zavladao. A te noći...

Te noći pobijedio je Juventus nakon sat i po kašnjenja, golom Platinija iz jasno nepostojećeg penala, ali niko se nije usudio da protestuje. I slavlje je bilo sablasno, u najtužnijoj noći evropskog fudbala.

Uostalom, tog ljeta je Tardeli otišao u Inter, Pablito Rosi u Milan, Bonjek u ekipu najvećeg rivala Romu, Trapatoni nakon godinu preuzeo Inter, a naslijedio ga bivši obućar Markezi, Sirea poginuo u Poljskoj, a Platini kad je vidio koliko je sati završio karijeru u 32. godini. U noći Hejsela paradoksalno ugašen je i Gren slem Juventus.



Šest godina kasnije, novi stadion u Bariju bio je domaćin velikog finala. Od Juvea i Liverpula ostale su ruševine, a svi su očekivali finale između duplog šampiona Milana i Tapijevog astro Marselja, finale koje je za dlaku izmaklo godinu ranije.

Ipak, sreli su se u četvrtfinalu, prošao je Marselj nakon drame i prekida, a sve je iskoristila Crvena Zvezda koja je izbacila jaki Hajnkesov Bajern. Malo ko zna, u Italiji se i tada moglo kladiti, a kvota na marselj bila je 1.70, u Engleskoj još manja. Tapi je želio prvi francuski pehar po svaku cijenu, otjerao je tokom sezone i Tiganu i jednog Bekenbauera, takođe buntovnog Kantonu, kasnije legendu Mančestera, doveo veliku Zvezdinu zvijezdu Stojkovića, Vodla, Abedi Pelea, Mozera, uz domaće asove Papena, Dešampa, Blana, Bolija.

Zvezda je imala sezonu snova, već na jesen osigurala jugo titulu u znaku rekorda, Partizan je pregažen devet puta uzastopno, ali i svi ostali. Velika tuga iz Kelna kada je tim atomske navale, sa genijalnim Stojkovićem, ali još uvijek bez Belodedića, Mihajlovića, Jugovića, Binića, ispao, a bio dominantan i zreo da osvoji Kup Uefa, bila je kulminacija jednog dugog čekanja.

Naime, u 70-im i 80-im Zvezda je bila izuzetno jaka, čekala se eksplozija svake godine. Već 1971. finale na Vembliju viđeno, bez Džajića izbačen Karl Čajs, pa nadigran 4:1 Panatinaikos, do atinskog trovanja. Dvije godine kasnije razbijen Kigenov Liverpul na Enfildu, s Džajićem u vojsci, Englezi zadivljeni čuvenom "ševom" Karasija, Aćimovića, Jankovića i tinejdžera Pižona. Eliminisan je i Miljanićev Real 1975. na Marakani, srušen i Arsenal usred Londona 1978., na putu do Uefa finala, gdje je promašeno bezbroj šansi protiv Borusije.

Pohod je nastavljen u 80-im, ispušteno 3:0 protiv Bajerna na Marakani greškama Repčića, pa dva velika četvrtfinala '81. i '82., protiv Intera i Anderlehta, idealni rezultati na strani, na San Siru herojskih 1:1, Repčić matirao Bordona, i opet ništa. Odlaze Pižon, Šestić, Savić, Borovnica, Repčić, dolaze braća Đurovski, Janjanin, Mrkela, Musemić, Elzner, igra je i dalje inteligentna, ali Barsa s Maradonom, pominjana Verona s Fanom i Galderizijem, Benfika, Atletiko prolaze. Sve do dolaska Stojkovića i šou pobjede 4:2 nad Realom 1987.

Neće biti polufinala ni tada, ali Džajić s njim počinje sklapanje drim tima koji je dugo sanjao.



Stojković, Savićević, Prosinečki, Pančev, Kanatlarovski, Belodedić, sve najbolje konačno na jednom mjestu. Tri meča sa Sakijevim Milanom u jesen '88., bili su generalna proba, pokazali da Piksi može sam da pobijedi najjači tim planete, uz pomoć vojnika Savićevića.

Keln je bio teška nepravda nakon vjerovatno najbolje partije u istoriji protiv Žalgirisa (4:1). Ali Savićević i Prosinečki su dostigli vrhunac naredne godine, Stošić i Jugović stasali, Belodedić stijena, Pančev zlatna kopačka. Meč kući protiv Drezdena, upamćen po impresivnom broju šansi, blizu je onom sa Sovjetima. Gol u Minhenu za istorijski poraz Bajerna po vertikali Belodedić-Prosinečki-Savićević-Binić-Pančev bio je posljednji uspješan produkt bratstva i jedinstva, jedne zemlje koja se već gasila, a bila na sportskom vrhuncu.

Kao da su znali Džajić i Petrović da je to posljednji voz, da će trebati možda sto godina da sve bude kao nekada, da nestaje SFRJ, a sa njom i veliki fudbal. Zato Zvezda u Bariju nije igrala svoju slavnu ševu, već je pustila Marselj da igra, izdržala i kad je Piksi napravio dar mar u produžetku.

Ali penal Pančeva, sekundu prije nego sve nestane, ostaje vječan. Koliko njih nikada neće uspjeti. U tom momentu ni Barselona još nije imala. Nekad jednostavno moraš biti brži od vremena, i svaki 29. maj podsjeća na to.

Komentari 3

ostavi komentar

Ostavi komentar

Pravila komentarisanja sadržaja Portala RTCG
Poštujući načelo demokratičnosti, kao i pravo građana da slobodno i kritički iznose mišljenje o pojavama, procesima, događajima i ličnostima, u cilju razvijanja kulture javnog dijaloga, na Portalu nijesu dozvoljeni komentari koji vrijeđaju dostojanstvo ličnosti ili sadrže prijetnje, govor mržnje, neprovjerene optužbe, kao i rasističke poruke. Nijesu dozvoljeni ni komentari kojima se narušava nacionalna, vjerska i rodna ravnopravnost ili podstiče mržnja prema LGBT populaciji. Neće biti objavljeni ni komentari pisani velikim slovima i obimni "copy/paste" sadrzaji knjiga i publikacija.Zadržavamo pravo kraćenja komentara.

Da biste komentarisali vijesti pod vašim imenom

Ulogujte se

Novo